Στην Καισάρεια ζούσε ένας Ρωμαίος εκατόνταρχος που λεγόταν Κορνήλιος. Αυτός ήταν πολύ ευσεβής και είχε προσχωρήσει με την οικογένειά του στην ιουδαϊκή κοινότητα. Έκανε πολλές ελεημοσύνες και προσευχόταν συνεχώς στο Θεό. Μια μέρα είδε σε όραμα έναν άγγελο του Θεού να μπαίνει στο σπίτι του, να τον πλησιάζει και να του λέει: «Κορνήλιε, οι προσευχές και οι ελεημοσύνες σου έφτασαν στο Θεό κι Εκείνος δεν σε ξεχνάει. Στείλε τώρα στην Ιόππη ανθρώπους σου να καλέσουν εδώ κάποιον Σίμωνα, που λέγεται Πέτρος, και φιλοξενείται στο σπίτι του Σίμωνα του βυρσοδέψη, που έχει το σπίτι του στη θάλασσα». Ο Κορνήλιος έκανε όπως του υπέδειξε ο άγγελος.
Στο μεταξύ ο Πέτρος που βρισκόταν στην Ιόππη, ενώ ετοιμαζόταν να φάει, βρέθηκε σε έκσταση και είδε το εξής όραμα: Άνοιξε ο ουρανός κι ένα πράγμα σαν μεγάλο σεντόνι με δεμένες τις τέσσερις άκρες κατέβαινε στη γη. Μέσα σ’ αυτό υπήρχαν όλα τα τετράποδα της γης, τα θηρία, τα ερπετά και τα πουλιά του ουρανού. Μια φωνή του είπε: «Σήκω, Πέτρε, σφάξε και φάε». «Ποτέ, Κύριε», είπε ο Πέτρος, «ποτέ δεν έφαγα κάτι ακάθαρτο ή απαγορευμένο». Για δεύτερη φορά ακούγεται η φωνή: «Αυτά που ο Θεός καθάρισε, εσύ μην τα θεωρείς ακάθαρτα». Αυτό έγινε τρεις φορές κι ύστερα αυτό που έβλεπε εξαφανίστηκε στον ουρανό.
