Το "δεματάκι" του Οσίου Ιωσήφ του Ησυχαστού στον Γέροντα Ιωσήφ τον Βατοαπαιδινό ( Η εμπειρία της παρουσίας του Αγίου Πνεύματος)

Ἕνα μεσημέρι γεμάτος ἀπό ἱλαρότητα καί χαρά ὁ Γέροντας Ἰωσήφ εἶπε στον π. Σωφρόνιο (ὅνομα ὥς δόκιμου τοῦ Γέροντος Ἰωσήφ τοῦ Βατοπαιδινοῦ)∙ «πήγαινε και ἀπόψε  θα σοῦ στείλω ἕνα «δεματάκι» και θα ἰδῇς τι γλυκύς που εἶναι ὁ Ἰησοῦς μας». Ὁ πατήρ Σωφρόνιος δεν κατάλαβε τι εννοῦσε, οὔτε σχολίασε καθόλου τα λόγια του. Ἔφυγε ἀσχολούμενος με το διακόνημά του. Μετά την ανάπαυση, ὅπως πάντοτε, ἄρχισε την ἀγρυπνία του και ἑτοιμάστηκε, σύμφωνα με τις συμβουλές του, να προσευχηθεῖ συγκεντρώνοντας ὅσο μποροῦσε τον νοῦ του. Ὅσον ἀφορᾶ το «δεματάκι», το εἶχε ξεχάσει τελείως.

Συγκλονιστική μαρτυρία του μακαριστού Μητροπολίτου Αργολίδος Χρυσοστόμου του Β'

 

Ο αείμνηστος μητροπολίτης Αργολίδος Χρυσόστομος Δεληγιαννόπουλος (1985) υπηρέτησε ως στρατιωτικός ιερέας στην Αλβανία, κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο του ’40. Οι μαρτυρίες που ακολουθούν είναι από το προσωπικό του ημερολόγιο και από προφορικές διηγήσεις του. Αποδεικνύουν, πως η θεία Κοινωνία ήταν μεγάλη δύναμη, που θωράκιζε τους Έλληνες αγωνιστές στο μέτωπο.

Πόσο εύκολο να ζω μαζί σου Κύριε!

 

"Πόσο εύκολο να ζω μαζί σου Κύριε!

Πόσο εύκολο να πιστεύω σε Σένα!

Όταν ο νους μου ψάχνει απεγνωσμένα ή ατονεί μες τη παραζάλη, όταν ο πιο έξυπνος ανάμεσά μας δεν μπορεί να δει πέρα από αυτό το βράδυ, μη ξέροντας τι να κάνει αύριο- Συ μου στέλνεις τη φώτιση να γνωρίζω ότι υπάρχεις και θα φροντίσεις να μη χαθούν όλα τα μονοπάτια της αγαθότητός Σου".

Αλεξάντερ Σολζενίτσιν

Τυρινής: Ευλόγησε τους εχθρούς μου, Κύριε (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

                       

Εὐλόγησε τούς ἐχθρούς μου, Κύριε! Ἀκόμη κι ἐγώ τούς εὐλογῶ καί δέν τούς καταριέμαι.

Οἱ ἐχθροί μέ ἔχουν ὁδηγήσει στήν ἀγκάλη Σου περισσότερο ἀπ’ ὅ,τι οἱ φίλοι μου. Οἱ φίλοι μου μέ ἔχουν προσδέσει στή γῆ, ἐνῶ οἱ ἐχθροί μέ ἔχουν λύσει ἀπό τή γῆ καί ἔχουν συντρίψει ὅλες τίς φιλοδοξίες μου στόν κόσμο.

«Αξίως προσέλθετε»

 

ΤΟΝ 4ο αιώνα στις ερήμους της Θηβαϊδος και της Νιτρίας ζούσαν περίφημοι και πνευματοφόροι ασκητές.
Ένας απ’ αυτούς ήταν και ο πρεσβύτερος Ευλόγιος. Αυτός, όταν λειτουργούσε, έπαιρνε τόση χάρη γνώσεως, ώστε καταλάβαινε την ψυχική κατάσταση κάθε μοναχού, πού πλησίαζε για νά μεταλάβει, και ανάλογα τον συμβούλευε:

Η σιωπή και τα λίγα λόγια του οσίου Μαρκιανού

 

(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)

Κάποτε λοιπόν ήλθαν σ’ αυτόν [στον όσιο Μαρκιανό τον εν τη Κύρω] οι πρώτοι από τους αρχιερείς, αφού συναντήθηκαν κάπου.
Δηλαδή ο μεγάλος Φλαβιανός, επίσκοπος Αντιοχέων, ο θεοσεβης Ακάκιος, που ανάφερα και πρωτύτερα, ο Ευσέβιος επίσκοπος των Χαλκιδέων* κι ο Ισίδωρος, που τότε του είχε ανατεθή η διακυβέρνησι της πόλεως Κύρου.

Η συστολή του πνευματικού ενώπιον του Αγγέλου στην εξομολόγηση!

 

Ένας ευλαβής μοναχός, απ’ το βουνό του Ολύμπου [της Βιθυνίας], λεγόμενος Σωφρόνιος, ήρθε και μου διηγήθηκε κάποιο συμβάν, όμοιο μ’ εκείνο που είναι γραμμένο στο ιερό βιβλίο της Κλίμακος. Μας αφηγήθηκε δηλαδή, ότι στον Όλυμπο υπήρχε κάποιος Γέροντας πολύ ενάρετος, πραγματικά θεοφόρος, στον οποίο σύχναζαν πολλοί αδελφοί μοναχοί, για ν’ ακούσουν απ’ το άγιο στόμα του λόγους ψυχικής σωτηρίας.

Πώς γραφόταν η πρώτη ιστορία του Χριστιανισμού

 

Οι αρχαίοι Χριστιανοί επιδρούσαν στην κοινωνία με ένα άφωνο, σιωπηλό και μυστικό όπλο, το παράδειγμά τους. Το παρά­δειγμα της αγάπης, της τιμιότητας, της αγνότητας, της σταθερότητας, του ηρωισμού.

Γίνε Παιδί! (Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς)

 

Για το πως οι άνθρωποι πρέπει να γίνουν σαν παιδιά, ώστε να γίνουν υιοί του Θεού.

«αμήν λέγω υμίν· εάν μη στραφήτε και γένησθε ως τα παιδία, ου μη εισέλθητε εις την βασιλείαν των ουρανών» (Ματθ. 18:3)

Αυτά λέγει Κύριος και ο λόγος Του είναι άγιος και αληθινός. Τι πλεονέκτημα έχουν τα παιδιά έναντι των μεγάλων; Έχουν τρία πλεονεκτήματα: την πίστη, την υπακοή και την συγχωρητικότητα. Το παιδί ρωτάει το γονιό του για τα πάντα και, ασχέτως του τι απαντά εκείνος, πιστεύει το γονιό του. Το παιδί υπακούει στο γονιό του και εύκολα υποτάσσει το θέλημά του στο θέλημα του γονιού του. Το παιδί είναι συγχωρητικό και, μολονότι προκαλεί εύκολα, συγχωρεί γρήγορα. Ο Κύριός μας απαιτεί και τα τρία αυτά από όλους τους ανθρώπους, δηλαδή πίστη, υπακοή και συγχωρητικότητα. Επιθυμεί οι άνθρωποι να πιστεύουν σ’ Αυτόν απροϋπόθετα, χωρίς όρους, όπως ένα παιδί πιστεύει στο γονιό του· και να είναι συγχωρητικοί ο ένας με τον άλλον, αμνησίκακοι, χωρίς να απαντούν στο κακό με κακό.

Πίστη, υπακοή και συγχωρητικότητα είναι τα τρία βασικά χαρακτηριστικά της ψυχής ενός παιδιού. Η αγνότητα και η χαρά είναι επιπρόσθετα στοιχεία. Ένα παιδί δεν είναι άπληστο, ένα παιδί δεν είναι φιλήδονο, ένα παδί δεν είναι ματαιόδοξο. Τα μάτια του παιδιού είναι αμόλυντα απ’ τα ακόλαστα πάθη και η χαρά του αμόλυντη από τις μέριμνες.

Αδελφοί μου, ποιος άραγε μπορεί να μας κάνει ξανά σαν τα παιδιά; Κανένας, εκτός από τον Ένα Χριστό. Εκείνος μπορεί να μας κάνει σαν τα παιδιά και να μας βοηθήσει να γεννηθούμε ξανά, με το παράδειγμά Του, τη διδασκαλία Του και τη δύναμη του Αγίου Του Πνεύματος.

Ω, Κύριε Ιησού, τέλειο Εσύ στην υπακοή και την ταπείνωση, αιώνιο Παιδί του Ουράνιου Πατέρα, βοήθησέ μας να γίνουμε σαν αρτιγέννητα βρέφη, μέσα απ’ την πίστη σε Σένα, την υπακοή σε Σένα και την συγχωρητικότητα προς αλλήλους.

(πηγή: «Ο Πρόλογος της Αχρίδος», Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, εκδ. Άθως)

Μια διδακτική ιστορία για τη Σαρακοστή από τον Άγιο Νικόλαο Βελιμίροβιτς

Οἱ διὰ Χριστὸν σαλοὶ διακρίνονται ἀπὸ μιὰ σπάνια ἔλλειψη φόβου. Ὁ μακάριος Νικόλαος ἔτρεχε ἀνάμεσα στοὺς δρόμους τοῦ Πσκὼφ προσποιούμενος τὸν τρελό, ἐλέγχοντας τοὺς ἀνθρώπους γιὰ τὶς κρυφὲς ἁμαρτίες τους καὶ προφητεύοντας ἐκεῖνα ποὺ ἐπρόκειτο νὰ τοὺς συμβοῦν. Ὅταν ὁ Ἰβὰν ὁ Δ΄ ὁ Τρομερὸς κατέφθασε στὸ Πσκώφ, ὁλόκληρη ἡ πόλη διασαλεύτηκε ἀπὸ τὸν τρόμο γιὰ τὸ φοβερὸ τσάρο. Γιὰ νὰ τὸν ὑποδεχθοῦν οἱ κάτοικοι τοποθέτησαν στὴν εἴσοδο κάθε σπιτιοῦ ψωμὶ καὶ ἁλάτι, ἀλλὰ οἱ ἴδιοι, φοβισμένοι, δὲν ἐμφανίστηκαν.

Χίλιες εκκλησίες να χτίσεις, αν δεν μπεις μέσα, δε σώζεσαι!

 

Ήμουν στο λεωφορείο και δίπλα μου καθόταν μία κυρία. Περνώντας έξω από έναν Ιερό Ναό έκανα το σταυρό μου. Παρακινούμενη από εμένα έκανε και εκείνη κάτι σαν σταυρό -γρήγορα -γρήγορα- κάτι σαν ανακάτεμα!

Γιατί ο Θεός βλέπει την διάθεσή μας και όχι το τι προσφέρουμε

Ζήτησε την βοήθεια των πιστών και είπε ότι θα γίνεται έρανος για τον σκοπό αυτόν.

Πράγματι ο λαός ανταποκρίθηκε στην παράκληση του αρχιερέα και ο καθένας άρχισε να δίνει για την ανέγερση του ναού ό,τι μπορούσε, άλλος από το υστέρημά του και άλλος από το περίσσευμά του. Μετά όμως από κάποιο διάστημα, και ενώ η ανέγερση του ναού είχε ξεκινήσει, εμφανίστηκε ένας πολύ πλούσιος δωρητής.

Πέτρος, ο καστανάς

Ήταν παραμονές Χριστουγέννων· Δεκέμβρης του 2000, στα πολύφωτα βόρεια προάστεια της Αττικής.

Για πολλά χρόνια έβλεπα τον συμπαθή καστανά που στεκόταν στην άκρη του πεζοδρομίου, ψήνοντας κάστανα τις κρύες μέρες και νύχτες τού χειμώνα και καλαμπόκια τις καλοκαιρινές βραδιές.

Πλησίασα ν᾿ αγοράσω κάστανα για τη συχωρεμένη τη γιαγιά μου, τη Στυλιανή, που τόσο αγαπούσα.

Σε κάθε εγκαινιασμένη Αγία Τράπεζα..

Κάποιο βράδυ ένας ιερέας, πήγε κάπως αργά στην εκκλησία, γιατί είχε ξεχάσει κάτι που έπρεπε οπωσδήποτε να το πάρει. Ξεκλείδωσε την πόρτα και μπήκε μέσα. Ήταν σκοτεινά.

Η απίστευτη ιστορία της Αργυρώς μέσα από την ταινία των μαθητών του 1ου ΕΠΑΛ Άργους και του 1ου Ε.Κ Άργους (βίντεο)

 

Η απίστευτη ιστορία της Αργυρώς που αν και χτυπημένη από τη λέπρα, μοίραζε σε όλη της ζωή αγάπη, μέσα από την ταινία των μαθητών του 1ου ΕΠΑΛ Άργους και 1ου Ε.Κ. Άργους.

Να σημειωθεί ότι η  ταινία βραβεύτηκε από την Κριτική Επιτροπή του Ελληνικού Διαγωνιστικού Προγράμματος της 20ης Camera Zizanio (ταινίες παιδιών από 17-20 ετών) 

Χρησιμοποιήθηκαν σκηνές από τις ταινίες: ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ του Γιάννη Σμαραγδή ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ του Παντελή Βούλγαρη ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ Χρησιμοποιήθηκε μουσική: • του Μίνωα Μάτσα από την ταινία ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ του Γιάννη Σμαραγδή και από ΤΟ ΝΗΣΙ • του Βασίλη Σκουλά ‘’ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ’’ Τους ευχαριστούμε όλους πολύ για την ευγενική παραχώρηση του έργου τους. Συντελεστές: Ηλιάνα Ράπτη, Κατσικάρη Κωνσταντίνα, Κούβαλης Βασίλης, Συγίζη Γιούλα, Σελλής Ιωάννης, Ρηγόπουλος Γιώργος, Πάλλης Νίκος, Ντεβές Γιώργος, Νικολάου Θεόδωρος, Μούφαλη Γκεράλντο, Σκούμπη Μαρία, Τσιόδρα Άννα, Δρίτσα Γεωργία (μαθητές) Προδρομίδου Κατερίνα, Τσίγκας Ηλίας, Δέδες Κώστας και Πιστεύος Νίκος (καθηγητές)

Θαύματα και αποκαλύψεις από τη Θεία Λειτουργία (3)

Σκεπάστηκε από ουράνιο φως, πού τον θέρμαινε και τον λάμπρυνε ολόκληρο

Ο Τίμιος Πρόδρομος εμφανίζεται όλος φως στην Μονή Διονυσίου!

[Ο Μοναχός π. Βησσαρίων Διονυσιάτης] Όταν ήταν 4-5 ετών μοναχός (δηλ. Το 1958 περίπου) του συνέβη το εξής γεγονός:

Το καντήλι της Παναγίας και η χήρα με τα πέντε παιδιά

                                             

    

Ήταν παραμονή του Ευαγγελισμού, 24 Μαρτίου του 1942, και ήμασταν στη Δράμα, στην ιδιαιτέρα μου πατρίδα. Η ξένη κατοχή ήταν βουλγάρικη. Οι στερήσεις, οι αρρώστιες και η πείνα είχαν πάρει τρομακτικές διαστάσεις και ο θάνατος θέριζε κάθε μέρα μικρούς και μεγάλους και ιδιαιτέρως τα παιδιά.

Μάνα συγνώμη και σ’ ευχαριστώ

                         

Ένας νεαρός άνδρας πήγε να υποβάλλει αίτηση για μια διευθυντική θέση σε μια μεγάλη εταιρεία . Αφού πέρασε την αρχική συνέντευξη , έπρεπε τώρα να συμφωνήσει και ο γενικός διευθυντής για την πρόσληψη.

Ο Μεγαλόσχημος Μοναχός

Μεγαλόσχημος Μοναχός είναι η τρίτη και τελευταία βαθμίδα του μοναχισμού, στην οποία φτάνει ένας μοναχός όταν κριθεί άξιος της πνευματικής τελειότητας την οποία συνεπάγεται το Μεγάλο και Αγγελικό Σχήμα. Ο χρόνος, στον οποίο επιλέγεται ένας μοναχός να εισαχθεί σε αυτήν τη βαθμίδα ποικίλει. Ανάλογα με το τυπικό, που ακολουθεί κάθε Μονή, το Αγγελικό Σχήμα δίνεται σε μοναχούς είτε μετά από τρία χρόνια μοναστικού βίου (όπως για παράδειγμα στα κοινόβια μοναστήρια του Αγίου Όρους) είτε μετά από είκοσι πέντε ή τριάντα χρόνια μοναστικού βίου είτε μόνο λίγο πριν ξεψυχήσουν στο κρεβάτι τους είτε ποτέ. Σε αυτήν τη βαθμίδα, ο μοναχός εισέρχεται μέσω της Ακολουθίας του Μεγάλου και Αγγελικού Σχήματος, μιας ιδιαίτερης ακολουθίας, που περιλαμβάνει τρίτη μοναχική κουρά και νέους όρκους ενώπιον ανθρώπων και αγγέλων. Θεολογικά, το Αγγελικό Σχήμα θεωρείται δεύτερο Βάπτισμα. Όπως οι νεοφώτιστοι, έτσι και οι μεγαλόσχημοι έχουν καθαριστεί από αμαρτίες του κόσμου και πλέον θεωρούνται επίγειοι άγγελοι ίσοι με τους Αγίους Αγγέλους. Ο μεγαλόσχημος μοναχός ενδύεται το εσώρασο, το Μεγάλο Σχήμα, τον ανάλαβο, τη ζώνη, το εξώρασο, τα σανδάλια, το καλυμμαύκι, το κουκούλι και το μανδύα.Μετά τη κουρά του Μεγάλου και Αγγελικού Σχήματος, ο μεγαλόσχημος μοναχός παραμένει στο Ναό, φορώντας το κουκούλι του μέχρι να του διαβαστεί ειδική ευχή για τον Αποκουκουλισμό του. Παλαιότερα, ο αποκουκουλισμός λαμβάνει χώρα επτά ημέρες μετά την κουρά του μοναχού μετά τη Μικρή Είσοδο του Ευαγγελίου, ή άλλοτε. Σήμερα, συνηθίζεται να γίνεται την ίδια ημέρα της κουράς, μετά τη Θεία Λειτουργία. Σε αυτή τη σύντομη ακολουθία ο ιερέας ευλογεί το μοναχό και κατόπιν αφαιρεί το κουκούλι από το κεφάλι του, παρακαλώντας τον Θεό να διατηρήσει τη Θεία Χάρη επάνω του και μετά από την αφαίρεση του κουκουλιού. Επίσης, ο ιερέας παρακαλά το Θεό να διώξει τα πονηρά πνεύματα και τις αμαρτίες από το λογισμό του μοναχού και να τον διαφυλάξει καθαρό και αναμάρτητο. Ο μοναχικός κανόνας του (δηλαδή η καθημερινή προσευχή του) είναι μεγάλος και μάλιστα μεγαλύτερος από τον κανόνα του μικρόσχημου μοναχού.