Πέρασαν ήδη 3 χρόνια από τότε που ο Άγγελος της Αργολίδας – ο Αργολίδος Ιάκωβος – έφυγε για την ποθητή του πατρίδα, τον Παράδεισο.
Μια ιερή μορφή που σημάδεψε με το πέρασμά του τον κόσμο μας. Πάροικος και αυτός όπως όλοι, χρησιμοποίησε την επίγεια ζωή για να κερδίσει την ουράνια. Δεν τον κράτησε η γη παρότι ήταν Άγγελος, όχι φύση αλλά θέση.
Με άλλα λόγια, ήταν ένας από εμάς, μα γνώριζε πως η αποστολή του ήταν να μιλήσει σε μας για Εκείνον. Δεν ήθελε ο κόσμος να ασχολείται με αυτόν, αλλά η ζωή του έδειχνε Αυτόν που μας δημιούργησε. Ήταν ευτυχισμένος όχι γιατί ήταν Μητροπολίτης αλλά επειδή λειτουργούσε τον Άχρονο και Αχώρητο Θεό στην Αγία Τράπεζα. Διάβαζε με θεϊκό έρωτα τις ακολουθίες του νυχθημέρου, Μεσονυκτικό, Όρθρο, Ώρες, Απόδειπνο, Χαιρετισμούς της Παναγίας, Κανόνες των Αγίων, επειδή πίστευε πως έπρεπε πρώτα να αγιασθεί και έπειτα να αγιάσει. Και μπορούσε να ασχολείται με τα της Εκκλησίας του Χριστού γιατί είχε άφησε την Εκκλησία στον Χριστό.
Δεν μπορεί κανείς να εγκωμιάσει τον Μητροπολίτη Αργολίδος Ιάκωβο, γιατί όσα και αν πει, θα τον αδικήσει. Ο Άγγελος αυτός μιλούσε ακατάπαυστα στον Πλάστη του, έκανε τα πάθη αρετές. Η πολυλογία του ήταν η προσευχή του. Μια προσευχή που αβίαστα έβγαινε από το νου του. Δεν ήταν μοναχός, επιποθούσε όμως να ζει σαν μοναχός. Χαρακτηριστικό του γνώρισμα ήταν η τυφλή υπακοή στην Εκκλησία. Γνώριζε πως ο Επίσκοπος πρέπει να έχει αναφορά-κοινωνία με την Ιερά Σύνοδο, γι’ αυτό και έχαιρε της εκτίμησης των Αρχιερέων.
Πάντοτε χαμογελαστός, αγέρωχος, ελπίζοντας στον Θεό και όχι στη δύναμή του. Ενεργοποιούσε τα χαρίσματα των πιστών προς δόξα του Θεού. Γνώστης της ποιμαντικής που εδράζονταν στη Θυσιαστική αγάπη, πάντα είχε έναν καλό λόγο για όλους. “Να ξέρετε πως σας αγαπώ πολύ” έλεγε και το εννοούσε. Τον πρόδιδε το χαμόγελό του. Συμβούλευε τους ιερείς του λέγοντας : ” Δε σας μιλάω σαν Επίσκοπος αλλά σαν ο μεγαλύτερός σας ιερέας” . Πράος, χαμογελαστός, διορατικός, “έβλεπε” πολλά μα έλεγε λίγα.
Ο Άγγελος της Αργολίδας δε θα μείνει στην ιστορία γιατί είχε πολλές αρετές ή χαρίσματα, θα μείνει γιατί αγάπησε πολύ το πλάσμα του Θεού, τον άνθρωπο.
Σήμερα, 3 χρόνια μετά την οσιακή κοίμησή του, μας μιλά μέσα από σημεία, μα περισσότερο από τα μικρά παιδιά που τον βλέπουν και μας επιβεβαιώνουν πως ήταν είναι και θα είναι ο προστάτης και Άγγελος της Εκκλησίας της Αργολίδας.
http://www.katixitiko.gr/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου