Απόσπασμα από την ομιλία του Εφημερίου Κιβερίου Πρωτ. Πέτρου Αθανασόπουλου από την ομιλία στον Αγιασμό που έγινε την Δευτέρα 17/2/2020 στο Ναό του Τιμίου Προδρόμου Κιβερίου.
Επιτρέψτε μου τώρα και μια μικρή
εξομολόγηση. Σ’ αυτές τις στιγμές οι αποφάσεις είναι δύσκολες και χρειάζεται
όπως ανέφερα σύνεση και συνεργασία. Εάν δεν είχαμε όλους εσάς δεν θα κάναμε με
το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο τίποτα. Ο καθένας και το λέω αυτό από την καρδιά
μου, βοήθησε με τον τρόπο του. Είμαι ευγνώμων σε όλους σας και όλοι σας αξίζετε
πολλά. Οι Κιβεριώτες οι εντός και οι εκτός, οι απανταχού Κιβεριώτες ξέρουν να
συμπαρεστέκονται, να στηρίζουν ηθικά για το καθετί, να βοηθούν και ακόμη ακόμη να βάζουν βαθιά το
χέρι στην τσέπη τους όταν υπάρχει ανάγκη. Όχι μόνο σε έργα, αλλά και σε
ανθρωπιά, σε κάθε δύσκολη κατάσταση που προκύπτει ξέρουν να ανταποκριθούν και
να συνεισφέρουν. Αυτή την λεβεντιά, την φιλοτιμία και την διάκριση είμαι
υποχρεωμένος να επαινέσω, να βραβεύσω ως Εφημέριος της ενορίας μας.
Θα το πω για ακόμη μια φορά, χαίρομαι και
καμαρώνω που είμαι ιερέας στο Κιβέρι. Χαίρομαι που υπάρχει αυτή η σύμπνοια, η
αγάπη, η αμοιβαία εκτίμηση και έχουμε τον ίδιο σκοπό άπαντες. Μέσα στην
καθημερινότητα, στις δυσκολίες της ζωής,
ο καθένας από το μετερίζι του, κάνει
τον αγώνα του να είναι κοντά στο Θεό.
Αυτή είναι η χαρά μου και το αίτημα στην προσευχή μου πάντοτε. Αυτή ήταν η
προσευχή μου την ώρα της χειροτονίας μου, όταν ακούμπησα τα χέρια μου στην αγία
τράπεζα της Παναγίας μας πριν 13 ολόκληρα χρόνια, «Κύριε κανένας να μην χαθεί,
όλοι να σωθούμε». Σας ευχαριστώ για όλα!
Θέλω απόψε να ευχαριστήσω τον Σεβασμιώτατο
Μητροπολίτη μας πατέρα Νεκτάριο προσωπικώς, αλλά και εκ μέρους του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου, που
μας τιμά απόψε με την παρουσία του, ως επίσκοπος και πατέρας πνευματικός της
τοπικής μας εκκλησίας , ιδιαιτέρως για την πατρική αγάπη του, την διακριτική παρουσία
του, και τον παρήγορο λόγο του.
Θα ήθελα να σας τιμήσω απόψε όλους, αλλά
είναι αδύνατον. Όμως στα πρόσωπα κάποιων ανθρώπων, των στενών συνεργατών μου τιμάται ο καθένας από
εσάς. Έτσι λοιπόν θα ήθελα να ευχαριστήσω απόψε ιδιαιτέρως τους Εκκλησιαστικούς
Επιτρόπους. Είναι οι άνθρωποι που είναι δίπλα στον ιερέα του χωριού,
αφιλοκερδώς και με πολλή αγάπη διακονούν την ενορία. Με τις οικογένειές τους,
με την καθημερινότητα που κατατρώγει όλους μας, τον μόχθο για την επιβίωση,
αυτοί είναι εδώ και είναι παρόντες. Λοιπόν, αρχής γενομένης από τον παλαιότερο.
-Ιωάννης
Χασάπης, μαζί από την πρώτη στιγμή, από την ανακαίνιση εκ θεμελίων του Αγίου
Γεωργίου στον Ανάβαλο (Ναός του 1884), μαζί στην κατεδάφιση του παλαιού
καμπαναριού του Προδρόμου, μαζί και στα εγκαίνια του νέου. Συνεργασία άριστη
και τίμια, μαζί στον αγώνα για την
συντήρηση και την ολοκλήρωση της αγιογραφίας του Ναού της Παναγίας μας, μαζί τώρα
και στην ανακαίνιση του Προδρόμου.
-Παναγιώτης
Κόντης, μαζί από το 2014, στο χτίσιμο του νέου καμπαναριού, αλλά και με λόγο
στις συντηρήσεις των Ναών και στην ανακαίνιση του Ναού του Προδρόμου.
-Ευάγγελος
Βρέλος, μαζί από το 2014. Δίπλα σε όλα τα γεγονότα που έχω ήδη αναφέρει,
σύμφωνος και πάντοτε με σεβασμό, υπακοή και
σύνεση στην διακονία της ενορίας.
-Σπύρος
Σωτηρόπουλος, μαζί από το 2017. Συνεργάτης με υπακοή στην εκκλησία όπως και οι
προαναφερθέντες, πρόθυμος (και ιδιαίτερα λόγω επαγγέλματος) σε οποιαδήποτε
εργασία πρώτος στους 2 μεγάλους Ναούς και στα 4 ξωκκλήσια.
Και
ο τελευταίος ο Χρήστος Κουτρουφίνης που ξεκίνησε φέτος να είναι κοντά μας με
μεγάλη προθυμία και διάθεση στην διακονία της Ενορίας.
Έντιμοι,
οικογενειάρχες, συνεργάσιμοι και νομίζω ότι μαζί θα κάνουμε πολλά ακόμη.
Τα
είπα όλα αυτά μέσα από την καρδιά μου γιατί οι επίτροποι, το ξέρετε πολύ καλά,
έχετε περάσει αρκετοί απ’ αυτήν την θέση, προσφέρουν διακονία και κυριολεκτικά
θυσιάζονται χωρίς να έχουν κανένα όφελος. Τους ευχαριστώ, τους ευχαριστούμε.
Στα πρόσωπά τους τιμάσθε όλοι εσείς γιατί όλοι είναι δικοί μας άνθρωποι.
Θέλω ακόμη να ευχαριστήσω δυο πρόσωπα,
στενούς μου συνεργάτες που διακονούν και αυτοί την ενορία πάνω από 45 χρόνια,
όχι από τα νειάτα τους, αλλά από την παιδική τους ηλικία. Τους δύο Ιεροψάλτες
της Ενορίας μας, τον Γιάννη Τσακίρη και Χρήστο Καρκούλη. Άμεσοι συνεργάτες μου
με σεμνότητα, τιμιότητα, ευλάβεια και
φόβο Θεού. Ο Γιάννης 45 χρόνια και ο Χρήστος 46 χρόνια. Τους ευχαριστώ.
Θέλω να ευχαριστήσω έναν άνθρωπο, ο οποίος δεν είναι μαζί μας απόψε, αλλά συνέβαλε τα μέγιστα με την απλοχεριά του να
ολοκληρωθούν τα έργα. Τον μεγάλο ευεργέτη της Ενορίας μας Αναστάσιο Κ. Χασάπη. Ξενιτεύτηκε από
παιδί στην Αμερική, πρόκοψε στην ζωή του, δημιούργησε οικογένεια, αλλά δεν
ξέχασε το χωριό μας. Η οικονομική του συμβολή ουσιαστική! Δεν θα είχαν ολοκληρωθεί τα έργα εάν δεν βοηθούσε. Για άλλη μια φορά έδειξε το ενδιαφέρον του έμπρακτα. Και τέλος ευχαριστούμε στο πρόσωπο του κ. Ηλία Κάτσουδα, όλη την
ομογένεια (της περιοχής που διαμένει) που συγκέντρωσε χρήματα για τις ανάγκες της ανακαινίσεως του Ναού.
Και αυτοί εξ Αμερικής.
Τέλος, θέλω να ευχαριστήσω και να επαινέσω
όλες τις κυρίες που κατά καιρούς βοηθούν την Νεοκόρο μας οποιαδήποτε στιγμή και
ώρα, όποτε ζητηθεί βοήθεια, πάντοτε με διάθεση είναι παρούσες να βοηθήσουν και
να εξυπηρετήσουν. Ευχαριστώ λοιπόν την κ. Δήμητρα Στεφανοπούλου για την
διακονία της και στο πρόσωπό της όλες εκείνες που διακονούν αθόρυβα και
διακριτικά....Ευχαριστίες απόψε πολλές στον Πρόεδρο και στα Μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου Κιβερίου που έχουν ετοιμάσει κεράσματα για όλους...".

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου